Routekaart naar #ZeroCovid

Stappenplan voor het elimineren van COVID-19 in 5-6 weken door middel van de ZeroCovid-strategie

Stappenplan voor het elimineren van COVID-19 in 5-6 weken door middel van de ZeroCovid-strategie

Ons platform streeft al sinds begin 2020 voor het indammen van de coronapandemie. Het virus is het probleem, minder virus is altijd beter. Alleen door vroeg en strak controlemaatregelen in te voeren kan het leven redelijk normaal doorgaan. De tegenstrijdigheden en misleiding die een verspreidingsbeleid met focus op "onkwetsbare" jongeren vereist tast ons maatschappelijk weefsel aan, net als de rechtsstaat en steeds meer onze openbare orde.

Een groep zeer gerenommeerde internationale wetenschappers heeft het onderstaande plan ontwikkeld om in slechts een beperkt aantal weken naar nul infecties te gaan, en daar dan te blijven. Niet ZeroCovid in de zin van nooit Covid of uitroeiing van het virus, maar Nul Covid net zoals we een Nul Vuur beleid hebben: als het de kop opsteekt bestrijden we het tot het helemaal weg is, en zo leven we eigenlijk zonder vuur in ons leven.

Dit plan vereist lokale inpassing. Het is in grote lijnen compatibel met de plannen die Containment Nu! in het afgelopen jaar heeft gepresenteerd, en die meer "Nederlands" zijn. Samen bieden ze voldoende input voor de Nederlandse overheid om naar nul te kunnen gaan, waarbij aangetekend moet zijn dat die wil er bij dit kabinet Rutte-3 niet is. Maar door een concreet plan te presenteren wordt u als lezer de kans geboden te begrijpen dat een leven zonder infecties goed mogelijk is, en zeer aantrekkelijk. Als voldoende mensen dat denken en zeggen, kan de druk op de politiek toenemen. De crisis is te groot om dat niet te (blijven) proberen.

Natuurlijk kan een land als Nederland, waar de overheid zo all-in is op sturen op de zorgcapaciteit en immuniteitsopbouw, niet de slag naar ZeroCovid maken zonder heldere koerswijziging, personele wisselingen en rekenschap over de gemaakte fouten. Maar dat is net als de weg naar ZeroCovid niet onmogelijk, en evenmin onbeproefd.

Introductie

Dorpen, steden, gemeenten, regio’s, provincies en landen kunnen het coronavirus in 5-6 weken elimineren door middel van de Zero Covid-strategie (naar nul/geen Covid), zelfs zonder de voltooiing van massale vaccinatiecampagnes. Het doel is om veilig terug te keren naar normale sociale en economische activiteiten: bijeenkomsten met familie en vrienden en het openen van scholen, restaurants, bars, theater, sportevenementen en zakelijke activiteiten zonder speciale voorzorgsmaatregelen. De sleutel tot de acties die nodig zijn om dit te bereiken, is dat de tijd waarin ze nodig zijn kort is - hoe korter hoe beter - zodat buitengewone acties kunnen en moeten worden uitgevoerd met dit doel voor ogen.

Reisbeperkingen, isolatiefaciliteiten, financiële en andere ondersteuning voor kwetsbare individuen en korte en strikte lockdowns zijn onmisbare elementen van deze aanpak. De Zero Covid-strategie wordt in Europa uitgeprobeerd, en heeft het virus al vrijwel uitgeroeid in Australië, Nieuw-Zeeland, Vietnam, Thailand, Singapore, China, Taiwan, Mongolië en de Atlantische provincies van Canada.

Zie dit artikel in de Lancet voor een overzicht waarom de Zero Covid-strategie de optimale aanpak is om het coronavirus in te dammen en om sociaal-economische activiteiten in stand te houden.

Deze routekaart beschrijft zes stappen die landen of regio’s in een land kunnen nemen om COVID-19 binnen 5-6 weken te elimineren via de Zero Covid-strategie:

1. Definieer beschermde zones

2. Implementeer een Zero Covid-communicatiecampagne

3. Implementeer een lockdown van vijf weken, samen met krachtige beschermende en ondersteunende maatregelen

4. Verander hotels en andere faciliteiten in beheerde isolatie- en quarantainefaciliteiten

5. Plaats inkomende reizigers in aangewezen hotels in quarantaine

6. Heropen via Groene Zone-strategie

Hoewel de Zero Covid-strategie eenmalige investeringen vooraf vereist, is het ordegroottes minder duur dan het alternatief: enkele maanden meer jojoën tussen lockdown en gedeeltelijke heropening, gepaard gaande met dood, ziekte en blijvende invaliditeit van een aanzienlijk percentage van de populatie. Als een nieuwe virusmutatie vaccins ondoeltreffend maakt en we onze op vaccins gerichte inperkingsstrategie niet aanpassen, zullen we deze cyclus misschien nooit te boven komen.

Reisbeperkingen zijn een essentieel aspect van de Zero Covid-aanpak omdat ze landen in staat stellen de voordelige situatie die een land bereikt heeft nadat lockdowns zijn toegepast te behouden. Zelfs als een lockdown van zes weken de overdracht van het coronavirus elimineert, betekent het ontbreken van quarantainevereisten voor inkomende reizigers dat gevallen worden geïmporteerd uit aangrenzende regio's, en deze gevallen zullen exponentieel toenemen bij afwezigheid van lopende beperkende maatregelen. We hebben deze dynamiek in elk land van Europa en elke Amerikaanse staat zien spelen. Daarentegen hebben strikt afgedwongen reisbeperkingen het mogelijk gemaakt dat het leven veilig terugkeert naar normaal na lockdowns in veel landen, ook op plekken buiten Azië nabij de Grote Oceaan, zoals Hawaï en Canada.

Omdat we erkennen dat niet alle landen of regio's op dit moment een Zero Covid-strategie zouden accepteren, stellen we een bottom-up-benadering voor, geleid door dorpen, steden, gemeenten, regio’s, provincies en landen die bereid zijn te doen wat nodig is om het coronavirus uit te bannen.

Stap 1: Definieer beschermde zones

Het is aan dorpen, steden, gemeenten, regio’s, provincies en landen om beschermde zones in te stellen met als doel COVID-19 uit te bannen en vervolgens scholen en bedrijven veilig te heropenen. Een beschermde zone is een gebied waar de lokale bevolking, de overheid en het bedrijfsleven hebben besloten de Zero Covid-strategie te volgen. Beschermde zones implementeren strikte lockdowns gedurende 5-6 weken om de overdracht van het coronavirus te elimineren en vereisen dat inkomende reizigers 14 dagen isoleren om de invoer van nieuwe gevallen te voorkomen.

Op de schaal van Nederland bijvoorbeeld zou het hele land een beschermde zone kunnen zijn, of - meerdere aan elkaar gelegen - GGD-regio’s en veiligheidsregio’s.

Dorpen, steden, gemeenten, regio’s, provincies en landen die beschermde zones willen vormen, moeten rekening houden met het volgende:

Bottom-up, niet top-down: Om te slagen, hoeft de Zero Covid-strategie niet gelijktijdig door buurlanden of zelfs binnen hetzelfde land te worden nagestreefd. Sicilië en Calabrië in Zuid-Italië zouden bijvoorbeeld kunnen kiezen voor een Zero Covid-strategie en slagen, zelfs als meer noordelijke regio's zouden weigeren om een ​​dergelijke strategie toe te passen.

Ontwerp zones om overlast tot een minimum te beperken: Zones moeten zo worden ontworpen dat bewoners zo min mogelijk hinder ondervinden door het opleggen van reisgerelateerde isolatie-eisen. Een zone moet een gebied zijn dat natuurlijk of kunstmatig gescheiden is van de aangrenzende gebieden. Het mag alleen controleerbare verkeersverbindingen hebben met aangrenzende zones. Als twee geografische regio's een gedeelde grens hebben die niet effectief kan worden gecontroleerd, moeten ze als één zone worden beschouwd.

In de context van de Verenigde Staten zou een beschermde zone in Washington, DC alleen haalbaar zijn als deze binnen- en buitenwijken omvat in het naburige Maryland en Virginia, hoewel andere delen van Maryland (zoals de landelijke kustgebieden) en andere delen van Virginia (zoals Shenandoah-berggebied) mogelijk hun eigen zones vormen. In de Europese context kunnen grensregio's tussen EU-lidstaten ervoor kiezen om zich bij dezelfde beschermde zone aan te sluiten om verstoring van grensoverschrijdende economische verbindingen te voorkomen.

Reisvergunningen: Er moet een vergunningensysteem worden gebruikt voor noodzakelijke uitzonderingen, zoals essentiële werknemers en vrachtchauffeurs die zones dagelijks of anderszins regelmatig doorkruisen. Er moeten richtlijnen worden opgesteld voor die werknemers met de beste praktische tips om overdracht te voorkomen en risicofactoren op het werk of thuis om risico’s te beperken, in samenwerking met werkgevers.

Veelgestelde Vragen:

· Werken "beschermde zones" niet alleen als de zones eilanden zijn? Nee, Mongolië, Thailand, Vietnam, de Atlantische provincies van Canada en gemeenschappen in de Amerikaanse staat Washington hebben COVID-19 grotendeels geëlimineerd - deze plaatsen hebben landgrenzen die langer zijn dan die van de meeste Amerikaanse staten.

· Is het niet onmogelijk om reizen naar een beschermde zone voor 100% te beperken? Zullen sommige mensen er niet doorheen sluipen? Hoewel 100% naleving ideaal zou zijn, zou het beperken van de toegang tot 90% of 95% van de reizigers het besmettingspercentage drastisch verminderen en robuuste tests en contactopsporing mogelijk maken om het kleine aantal resterende gevallen af te handelen.

Stap 2: Implementeer een communicatiecampagne om steun te creëren voor Zero Covid

Een Zero Covid-communicatiecampagne zou individuen moeten helpen begrijpen dat eliminatie binnen een paar weken mogelijk is, maar dat het de inzet van de hele gemeenschap vereist.

· Leg de Zero Covid-strategie uit en leg uit hoe deze het leven zal verbeteren. Benadruk dat de lockdown tijdelijk zal zijn en dat - als genoeg mensen zich aan de Zero Covid-strategie houden - het leven binnen enkele weken weer normaal zal worden, zelfs voordat de vaccinatiecampagnes zijn afgerond. Regio's die Zero Covid implementeren, zullen sneller weer terug kunnen naar normaal dan plaatsen die dat niet doen, zelfs als die plaatsen een hogere vaccinatiegraad hebben.

· Roep het maatschappelijk middenveld en het bedrijfsleven in om Zero Covid te steunen: Moedig iedereen aan om zich te richten op wat ze kunnen doen om tot nul te komen. Dit omvat ondersteuning en belangenbehartiging door maatschappelijke organisaties, sociale netwerken, zorgorganisaties, bedrijven en de overheid.

· Geef de meest recente informatie over mogelijke langetermijneffecten voor de gezondheid van volwassenen en kinderen. Studies tonen aan dat 10% -20% van de personen die geïnfecteerd zijn met SARS-COV-2 "Long Covid" kunnen ontwikkelen. Kinderen ervaren ook Long Covid. Autoriteiten zouden de verhalen van voorheen gezonde volwassenen en kinderen moeten publiceren om het reële risico van COVID-19 voor deze groepen te illustreren.

Stap 3: Implementeer de sterkst mogelijke beperkende, beschermende en ondersteunende maatregelen

Gedurende de eerste periode moet de overdracht worden gestopt met behulp van elk beschikbaar hulpmiddel om de verspreiding van het coronavirus te voorkomen. Als een maatregel goedkoop is, een laag risico heeft en een redelijke kans van slagen heeft, moet deze worden ingezet. De maatregelen moeten worden gehandhaafd totdat de overdracht is geëlimineerd.

Publiekscommunicatie:

· Dagelijkse updates: Moeten een consistent formaat volgen, inclusief informatie over de huidige omstandigheden, voortgang naar het doel van nuloverdracht, het verwachte traject, duidelijkheid over gedeelde verantwoordelijkheid. Een tweede deel moet updates of herhaling van richtlijnen bevatten en essentiële kennis over hoe het mogelijk zal zijn om deze te bereiken.

· Richtlijnen voor het stoppen van de overdracht:

o Leg zowel de lucht- als de oppervlakteoverdracht uit en hoe we ons ertegen kunnen beschermen. Leg uit dat, aangezien we nu weten dat coronavirus zich in de lucht verspreidt en door nieuwe varianten beter overdraagbaar wordt, goede ventilatie en het gebruik van hoogwaardige maskers binnenshuis op elke afstand of in de nabijheid van anderen buitenshuis essentieel is. Leg uit dat als mensen elkaar toch moeten ontmoeten, ze dat buiten met een masker en op afstand moeten doen.

o Leg asymptomatische en presymptomatische overdracht uit, zodat mensen erkennen dat ze niet weten of ze ziek zijn en dat we moeten aannemen dat iedereen die zich niet isoleert, ziek kan zijn. Leg uit dat isoleren thuis een hoog risico met zich meebrengt en dat om familie en huisgenoten te beschermen ondersteunde isolatie en quarantaines nodig zijn. Er moeten zorg en diensten worden geboden om te voorkomen dat ze ziek worden.

o Leg het gebruik van testen en de beperkingen ervan uit, zodat tests worden gebruikt om gevallen voor isolatie te identificeren, maar vanwege fout-negatieven kunnen er meerdere tests nodig zijn om te bevestigen dat iemand niet is geïnfecteerd. Dit is vooral belangrijk als er symptomen zijn of voor nauwe contacten.

o Zorg voor richtlijnen voor essentiële diensten voor zowel werknemers als consumenten. Geef branchespecifieke richtlijnen en algemene informatie voor het publiek over hoe overdracht door ontmoetingen tijdens essentiële diensten kan worden vermeden.

Beperkende Maatregelen (lockdown):

Als lockdowns voldoende strikt zijn, kunnen ze de overdracht binnen vijf weken elimineren. Het volgende is een niet-uitputtende lijst van beperkende maatregelen die moeten worden opgelegd:

· Leg bewegingsbeperkingen op. Personen in stedelijke gebieden mogen niet meer dan twee kilometer van huis reizen; individuen in meer landelijke gebieden kunnen langere afstanden afleggen.

· Sluit scholen: scholen zijn de drijvende krachten achter de overdracht. De rol van kinderen bij de verspreiding van het coronavirus wordt ondergewaardeerd vanwege het te weinig testen van kinderen. Nieuwe varianten zijn mogelijk meer overdraagbaar op kinderen dan traditionele varianten.

· Indien mogelijk werk vanuit huis vereisen: Autoriteiten moeten ervoor zorgen dat bedrijven voldoen aan de vereisten voor "thuiswerken".

· Verbied alle niet-essentiële binnenactiviteiten. Dit omvat restaurants, bars, sportscholen en andere faciliteiten.

· Eis waar mogelijk ophalen of bezorgen aan de stoep. Autoriteiten moeten ervoor zorgen dat winkels winkelend publiek in de winkels tot een minimum beperken. Ophalen of bezorgen aan de deur moet waar mogelijk vereist zijn.

Ondersteunende Maatregelen:

· Zorg voor financiële steun aan degenen die in quarantaine gaan. Veel mensen kiezen ervoor om niet in quarantaine te gaan omdat ze het zich niet kunnen veroorloven om werk te missen. De wens om geen economische problemen te veroorzaken bij vrienden en familie is een reden waarom veel mensen niet samenwerken met bron- en contactonderzoekers. Het is van essentieel belang dat de autoriteiten ervoor zorgen dat een isolatie van een persoon die positief test op COVID-19-test en quarantaine van nauwe contacten geen financiële last vormt voor individuen. Ondersteuning omvat arbeidsverzekering, geestelijke gezondheid en andere ondersteuning door de gemeenschap, het bedrijfsleven en de overheid. Regelmatige check-ins bij individuen en families door de gemeenschap maken zowel snelle identificatie van de gevallen als andere vormen van ondersteuning mogelijk.

· Verzeker financiële steun aan degenen die getroffen zijn door de lockdown: Met een Zero Covid-strategie zijn lockdowns strikt en tijdelijk. Autoriteiten moeten investeren in maximale financiële steun aan getroffen inwoners om naleving en ondersteuning voor lockdowns te garanderen.

· Zorg voor ondersteunde isolatie in hotels weg van huis voor geïnfecteerde personen en hun contacten. Zie latere secties van deze handleiding voor meer informatie hierover.

· Zorg voor kinderopvang voor essentiële werknemers. Er moeten maximale voorzorgsmaatregelen worden genomen om de overdracht tussen kinderen en personeel tot een minimum te beperken.

Beschermende maatregelen:

· Snelle vaccinatie van personen met een hoog risico: Focus op de ernst van de ziekte (leeftijd en vroegere aandoeningen) en essentiële arbeidsbehoeften (gezondheidszorg en andere essentiële werknemers). Massavaccinatie kan helpen bij het voorkomen van overdracht en moet worden gebruikt als één - niet het enige – van de instrumenten om dit te bereiken.

· Massaal testen; Testen moeten gemakkelijk toegankelijk en idealiter gratis zijn voor alle bewoners. Het testen moet op symptomen gebaseerd zijn, screening van personen met een hoog risico, massatesten en andere methoden zoals riooltesten.

· Maak gebruik van snelle identificatie van gevallen op basis van de gemeenschap: Autoriteiten zouden gemeenschappen (schoolgemeenschappen, religieuze groepen, sociale clubs, de werkomgeving) moeten inzetten om wederzijdse hulp te bieden, ook om personen te identificeren die positief of mogelijk positief zijn. Dit zal helpen bij het opsporen en coördineren van contacten door GGD’en.

· Verplicht het gebruik van premium maskers buitenshuis. Individuen moeten worden verplicht om FFP2-, KN95- of gelijkwaardige maskers buitenshuis te dragen, ook wanneer ze zich buiten in de buurt van anderen bevinden. Autoriteiten zouden deze maskers moeten verstrekken aan degenen die ze niet kunnen kopen.

· Verplicht dat alle gedeelde binnenruimtes voor een goede ventilatie zorgen (5-6 luchtverversingen per uur). Dit kan worden bereikt door verbeterde luchtventilatiesystemen, ramen te openen als het weer het toelaat en HEPA-luchtreinigers te installeren, inclusief goedkope, zelfgemaakte “Corsi Filters”. Autoriteiten moeten de ventilatieregels strikt controleren en handhaven, net zoals ze andere veiligheids- en gezondheidsvoorschriften voor gebouwen handhaven.

Stap 4: Stel beheerde isolatie- en quarantainefaciliteiten in

Beheerde isolatiefaciliteit in Auckland, Nieuw-Zeeland. Credit afbeelding: Auckland Council

Zones zouden moeten overwegen om een netwerk van beheerde isolatiefaciliteiten en quarantainefaciliteiten op te zetten, gebaseerd op het Nieuw-Zeelandse model. Het volgende gedeelte is sterk gebaseerd op de standaardprocedures van Nieuw-Zeeland voor beheerde isolatie- en quarantainefaciliteiten.

Beheerde Quarantainefaciliteiten zijn bedoeld voor inkomende reizigers die asymptomatisch zijn, niet positief zijn getest op COVID-19 en geen nauwe contacten zijn van bevestigde of waarschijnlijke gevallen van COVID-19. Het zijn voorzieningen met een lager risico die door de gezondheidsautoriteiten zijn aangewezen om mensen met een laag risico op overdracht van COVID-19 te huisvesten. Accommodatie voor gezinsleden die samen in dezelfde faciliteit of kamer verblijven, moet inbegrepen zijn.

Isolatie en Quarantainefaciliteiten voor Nauwe Contacten zijn voorzieningen met een hoger risico voor bevestigde of waarschijnlijke gevallen van COVID-19 en / of nauwe contacten van bevestigde of waarschijnlijke gevallen. Deze faciliteiten kunnen zowel inkomende reizigers als lokale bewoners omvatten. De protocollen voor de beveiliging van faciliteiten en infectiepreventie moeten strenger zijn dan bij Beheerde Isolatiefaciliteiten. Vanwege de grotere kans op infectie, moet elk individu in quarantaine een eigen kamer en badkamer hebben. Uitzonderingen voor jonge kinderen zouden nodig moeten zijn. Voorzieningen die puur bedoeld zijn om bevestigde gevallen te isoleren, vereisen geen aparte kamers voor elk individu.

Maak Gebruik van Bovenmatige Hotelcapaciteit: Zoneautoriteiten moeten hotels identificeren die kunnen dienen als beheerde quarantaine- of isolatiefaciliteiten. De hotelcapaciteit in 2021 zal naar verwachting ver onder het niveau van 2019 liggen, wat suggereert dat veel hotels de mogelijkheid om samen te werken met lokale en nationale overheden zullen verwelkomen. Veel Amerikaanse staten hebben bijvoorbeeld al quarantainefaciliteiten opgezet met de steun van het FEMA-programma "Non-Congregate Sheltering".

Best Practices voor Hotelgebaseerde Isolatie- en Quarantainefaciliteiten: Bij het ontwerpen van isolatie- en quarantainevoorzieningen moeten zones rekening houden met het volgende, en kunnen ook documenten met best practices uit Nieuw-Zeeland and Australië raadplegen:

· Diensten voor Geïsoleerde / in Quarantaine Geplaatste Personen: Faciliteiten moeten geïsoleerde en in quarantaine geplaatste personen voorzien van voedsel, badkamers, wasfaciliteiten, fitnessfaciliteiten in de buitenlucht, internettoegang, toiletartikelen, ontsmettingsmiddelen voor afvalwater, rookruimtes en medisch advies. De faciliteiten zullen worden bemand door hotelpersoneel en gezondheidspersoneel. Elke individuele of gezinsbubbel moet zijn eigen slaapkamer en badkamer hebben. Goede ventilatiecodes voor gebouwen om overdracht van kamer naar kamer te voorkomen en om de luchtstromen in de openbare ruimte te verbeteren, zijn essentieel. HEPA-luchtreinigers voor ruimtes worden aanbevolen.

· Tijdlijn van Typisch Verblijf in Beheerde Isolatie: Beschermde zones kunnen de tijdlijn van Nieuw-Zeeland voor beheerde isolatie voor inkomende reizigers overnemen. Het typische verblijf duurt 14 dagen. Binnenkomende reizigers worden binnen 24 uur na aankomst getest. Op dag 1 krijgen geïsoleerde individuen een uitgebreide gezondheids- en welzijnscontrole, gevolgd door dagelijkse gezondheids- en welzijnscontroles. Er zal respectievelijk op of rond dag 3 en 12 een tweede en derde COVID-19-test plaatsvinden. Gezondheidsautoriteiten kunnen geïsoleerde individuen vrijlaten op dag 14 als het individu vastbesloten is geen risico te lopen op COVID-19. Gezondheidsautoriteiten kunnen het verblijf verlengen tot in totaal 24 dagen als een persoon positief is of ervan verdacht wordt positief te zijn.

· Reserveringen voor Beheerde Isolatiefaciliteiten: Inkomende reizigers moeten een plek in een beheerde isolatiefaciliteit boeken voordat ze een beschermde zone betreden. Er kan prioriteit worden gegeven aan personen die reizen voor essentiële doeleinden.

· Vergoedingen voor Beheerde Isolatiefaciliteiten: In de meeste gevallen moeten inkomende reizigers naar een zone de kosten van hun isolatie betalen. Het is aan het land of lokale autoriteiten om te bepalen hoeveel inkomende reizigers in rekening wordt gebracht voor hun verblijf in isolatiefaciliteiten. Nieuw-Zeeland rekent volwassenen ongeveer 2.200 USD voor een verblijf van 14 dagen, en de Australische staat New South Wales rekent ongeveer 2.300 USD voor 14 dagen, met kortingen voor extra gezinsleden. Vergoedingen moeten worden verlaagd of kwijtgescholden voor personen met verzachtende omstandigheden (zie het formulier voor vrijstelling van vergoedingen in Nieuw-Zeeland).

· Kosten voor Quarantainevoorzieningen: In tegenstelling tot beheerde isolatiefaciliteiten, moeten quarantainevoorzieningen gratis zijn voor omwonenden, aangezien ze bedoeld zijn voor personen die COVID-19 hebben of waarvan wordt vermoed dat ze positief zijn. In feite moeten bewoners royaal worden gecompenseerd voor elke dag die ze in de faciliteit doorbrengen. Dit zal individuen ertoe aanzetten om veilig in quarantaine te gaan in een quarantainevoorziening in plaats van thuis te blijven waar ze familieleden kunnen infecteren of door kunnen blijven werken vanwege financiële problemen. Aan de andere kant kunnen inkomende reizigers die ervan worden verdacht het coronavirus te hebben, worden doorverwezen naar quarantainevoorzieningen en het standaardtarief voor beheerde isolatiefaciliteiten betalen.

· Facilitair personeel: Al het personeel moet een training volgen met betrekking tot protocollen voor infectiebescherming, beveiligingsregels en procedures voor het omgaan met personen in nood of onrustige personen. Personeel moet ook dagelijkse gezondheidscontroles ondergaan.

· Beveiliging: Er moet 24/7 beveiligingsmonitoring zijn van beheerde isolatie- en quarantainefaciliteiten. Als een persoon een faciliteit verlaat zonder de toestemming van de gezondheidsautoriteiten, moet de faciliteit de lokale politie informeren, die vervolgens passende maatregelen kan nemen, inclusief het opleggen van boetes en mogelijke arrestaties.

· Omgaan met Klachten: Mensen in quarantaine moeten toegang hebben tot tijdige besluitvorming, herzieningsprocessen en klachtenprocedures, inclusief trajecten voor escalatie.

Veelgestelde Vragen:

· Waarom wordt de vereiste van 14 dagen isolatie niet vervangen door een testvereiste? Het percentage vals-negatieve PCR-tests kan variëren van 20% tot 100%, afhankelijk van hoeveel dagen na infectie de test wordt uitgevoerd. Met andere woorden, met standaard coronavirus-tests zullen veel geïnfecteerde personen niet worden opgemerkt. Geen enkel land dat of regio die COVID-19 met succes op nul heeft gezet, heeft dit gedaan zonder verplichte isolatievereisten.

Stap 5: Screen en isoleer inkomende reizigers naar beschermde zones

Provinciale grenspost in Nova Scotia, Canada (credit afbeelding: VOA)

Beschermde zones moeten checkpoints instellen bij toegangspunten te land, door de lucht en over zee om ervoor te zorgen dat personen die reizen vanuit gebieden met actieve coronavirus-overdracht (Rode Zones) bij aankomst in quarantaine worden gehouden in Beheerde Isolatie of Quarantinefaciliteiten, of dat ze een vergunning hebben om grensoverschrijdend te reizen. Individuen die rechtstreeks naar beschermde zones reizen vanuit gebieden zonder overdracht van het coronavirus (Groene Zones) zouden niet onderworpen moeten zijn aan isolatievereisten.

Stel Toegangsvereisten Vast: Personen uit gebieden met actieve overdracht (Rode Zones) moeten toestemming vragen om beschermde zones te betreden via een onlinesysteem. Victoria, Australia heeft een dergelijk systeem gecreëerd. Na het invullen van een online aanvraag zouden reizigers een "pre-clearingsdocument" moeten ontvangen waaruit blijkt dat ze negatief hebben getest op COVID-19 en een plek hebben gereserveerd in een beheerde isolatiefaciliteit. Iedereen uit een aangrenzende zone moet toestemming krijgen om de beschermde zone te betreden, op voorwaarde dat ze voldoen aan de test- en isolatievereisten. Vergunningsregels kunnen worden gewijzigd voor bepaalde essentiële werknemers en personen met verzachtende omstandigheden (zie bijvoorbeeld Victoria’s lijst met vergunningsvrijstellingen).

Stel sancties in voor niet-naleving: Beschermde zones moeten sancties vaststellen voor het overtreden van quarantainevereisten voor inkomende reizigers. In Hawaï kan het overtreden van de quarantainevereisten resulteren in een boete van $ 5.000 of tot een jaar gevangenisstraf. New York heeft met boetes tot $ 10.000 gedreigd voor het overtreden van quarantaineorders van 14 dagen. De Australische staat Victoria heeft boetes opgelegd van meer dan $ 3.500 voor het overtreden van quarantaineorders en boetes van meer dan $ 14.000 voor tweede overtredingen. Taiwan legt vergelijkbare boetes op aan inkomende reizigers die de quarantainevoorschriften overtreden. Als de handhavingsmaatregelen te zwak zijn, kunnen ze de verspreiding van het coronavirus niet beheersen. New York heeft bijvoorbeeld boetes opgelegd van slechts $ 1.000 - $ 2.000 voor het overtreden van quarantaine-bevelen en heeft deze bevelen niet afgedwongen in de mate die Australië, Nieuw-Zeeland en Taiwan deden.

Implementeer Grenscontroles bij Landdoorlaatposten: Het controleren van landgrenzen lijkt misschien een onwelkome taak voor regio's of landen die dat niet gewend zijn, maar de ervaring van Europese landen zoals Duitsland, evenals Australische staten en territoria, toont aan dat effectieve grenzen snel kunnen worden ingesteld. De politie in beschermde zones zou controleposten moeten instellen op elke snelweg die naar beschermde zones leidt. Het kan nodig zijn om kleinere wegen voor autoverkeer te blokkeren als ze niet kunnen worden gecontroleerd. Reizigers die een zone willen betreden, moeten een "pre-clearingsdocument" tonen met het bewijs van een negatieve COVID-19-test, evenals een reservering voor een quarantainefaciliteit of de intentie om door de zone te reizen. Ze moeten worden begeleid naar hun aangewezen Beheerde Isolatiefaciliteit. Reizigers die een beëdigde verklaring ondertekenen waarin staat dat ze door de staat reizen en niet van plan zijn te stoppen, kunnen de toegang krijgen, maar zones moeten hen vragen om een ​​volgapplicatie op hun telefoon te downloaden die ze kunnen verwijderen bij het verlaten van de zone. Alle andere voertuigen zouden moeten omdraaien.

Grenspost van de staat in Victoria, Australië (credit afbeelding: abc.net.au)

· Australisch Voorbeeld: De Australische politie gebruikte snelwegcontroles langs de grenzen tussen de staten New South Wales (7,5 miljoen inwoners) en Victoria (6,4 miljoen inwoners) om met succes een COVID-19-uitbraak in Victoria in te dammen. De grens tussen de twee staten meet meer dan 500 mijl, langer dan de meeste staatsgrenzen in de Verenigde Staten.

Voer Controles uit op Luchthavens: Personen mogen alleen aan boord van vluchten naar beschermde zones worden toegelaten als ze een goedgekeurd 'pre-clearingsdocument' kunnen tonen dat een negatieve COVID-19-test aangeeft, evenals een reservering bij een beheerde isolatiefaciliteit of de intentie hebben om door te reizen. Op de luchthaven en tijdens het vervoer naar beheerde isolatiefaciliteiten moeten strikte protocollen voor infectiebescherming in acht worden genomen. Personen die weigeren in quarantaine te gaan, moeten worden teruggestuurd naar hun stad van herkomst. (Opmerking: Raadpleeg de operationele standaardprocedures van Nieuw-Zeeland voor meer informatie over veiligheidsprocedures op luchthavens. Reizigers moeten rechtstreeks van de luchthaven naar Beheerde Isolatiefaciliteiten worden begeleid.

Implementeer Speciale Procedures voor Verschillende Groepen Reizigers: Het grenscontrole- en isolatiesysteem moet flexibel genoeg zijn om de economische activiteit te laten voortduren en om zo min mogelijk overlast te veroorzaken voor mensen binnen en buiten de zone. Voor meer informatie: Endcoronavirus.org Travel Restrictions for Limiting Disease Spread.

· Transitverkeer: Transitluchthavens, snelwegen en groot wegverkeer mogen niet worden geblokkeerd. Voertuigen die door een beschermde zone rijden, moeten echter vooraf toestemming krijgen. Transitpassagiers moeten een mobiele traceringstoepassing downloaden die kan worden verwijderd zodra ze de beschermde zone hebben verlaten.

· Aangewezen Pitstoplocaties: Beschermde zones moeten pitstops aanwijzen voor vrachtvoertuigen en voertuigen die door de zone rijden. Pitstops moeten badkamers, verkoopautomaten of restaurantfaciliteiten omvatten, en hotels als voor de afstanden mogelijk overnachtingen nodig zijn. Deze pitstops moeten verbeterde procedures voor infectiecontrole volgen. Alle werknemers moeten voorrang krijgen bij vaccinatie.

· Levering van Goederen: Vrachtchauffeurs moeten duidelijke bestemmingen en reisroutes hebben. Ze moeten proberen de beschermde zone op dezelfde dag binnen te gaan en te verlaten. Als dit niet mogelijk is, moeten ze overnachten op een aangewezen pitstop. Het laden en lossen dient door de klant te worden uitgevoerd.

Veelgestelde vraag:

· Zullen reisbeperkingen op staats- of provinciaal niveau de lokale economieën niet verlammen? Nee, het doel is om de tijd gedurende welke reisbeperkingen tussen nabijgelegen zones vereist zijn te minimaliseren door de geleidelijke omzetting van zones van rood naar groen. Zones moeten ook worden ontworpen om verstoringen in het dagelijks leven tot een minimum te beperken. De ervaring van Australië leert dat er uitzonderingen kunnen worden gemaakt voor vrachtvervoer en essentiële reizen waardoor essentiële economische activiteit kan worden voortgezet. Naarmate meer gebieden de status van "Groene Zone" krijgen, zullen meer gebieden opengaan ​​voor onbeperkt reizen.

Stap 6: Heropen via de Groene Zone-strategie

Wanneer een zone overdracht elimineert, kan deze beginnen met het versoepelen van beperkende maatregelen. "Groene zones", hieronder gedefinieerd, kunnen volledig heropenen, zelfs zonder volledige vaccinatie. Wanneer twee zones de status "Groene Zone" bereiken, zouden ze onbeperkt naar elkaar reizen mogelijk moeten maken.

· Groene Zones worden gedefinieerd als gebieden die grenzen aan andere Groene of Gele Zones en die gedurende 14 opeenvolgende dagen geen overdracht vanuit de gemeenschap hebben gehad. Alle nieuwe geregistreerde gevallen, indien aanwezig, komen voor bij individuen die effectief geïsoleerd zijn vanaf het moment dat ze de zone binnenkwamen (geïmporteerde gevallen). Groene Zones kunnen scholen, restaurants, bedrijven en andere activiteiten volledig heropenen, hoewel er reisbeperkingen moeten blijven gelden voor Rode en Gele Zones.

· Gele Zones zijn gebieden waar er gedurende 14 opeenvolgende dagen geen lokale overdracht is geweest, maar er nieuwe gevallen zijn geïdentificeerd met behulp van contactopsporing, of als de zone grenst aan Rode Zones. Gele Zones kunnen een gedeeltelijke heropening ondergaan of worden onderverdeeld in Groene en kleinere gele bufferzonegebieden.

· Rode Zones zijn gebieden waar overdracht vanuit de gemeenschap in de afgelopen 14 dagen is vastgesteld. Rode Zones moeten in de status overdrachtspreventie (lockdown) blijven totdat ze overdracht door de gemeenschap elimineren. Door het proces van het stoppen van de overdracht te versnellen, kunnen ze binnen een paar weken snel de status van Groene Zone bereiken en zich aansluiten bij aangrenzende Groene Zones om zo weinig beperkingen te hebben.

De reisbubbel Australië-Nieuw-Zeeland is het bekendste voorbeeld van een vrij reisgebied van Groene Zone naar Groene Zone. Andere voorbeelden zijn de Baltische bubbel die reizen tussen Letland, Litouwen en Estland mogelijk maakte, en de Canadese Atlantische Bubbel, inclusief de vier Canadese Atlantische provincies. Binnen het land reizen tussen voorheen beperkte zones zoals tussen Melbourne en de rest van Victoria, of tussen staten in Australië, zijn andere voorbeelden.

Zones die een herhaling van overdracht vanuit de gemeenschap zien die niet kan worden ingedamd, moeten tijdelijk een harde lockdown opleggen om de overdracht terug naar nul te brengen. Auckland, Nieuw-Zeeland, is bijvoorbeeld in februari een driedaagse lockdown ingegaan als reactie op het verschijnen van COVID-19-gevallen in de stad. Beperkingen kunnen worden opgeheven zodra de overdracht is geëlimineerd en gevallen veilig in quarantaine zijn geplaatst.

Zie het No-COVID Actieplan voor meer informatie over de "Groene Zone-strategie".

Meer lezen?

https://www.containmentnu.nl/articles/zero-covid

https://joop.bnnvara.nl/opinies/waarom-indammen-van-de-uitbraak-onvermijdelijk-en-urgent-is

https://www.containmentnu.nl/articles/eisenpakket