De persconferentie van 31 maart roept bij Actiegroep Containment Nu! meer vragen op dan dat deze antwoorden geeft. De aangekondigde opschaling van de testcapaciteit is nog steeds niet op het niveau van andere landen. En waarom volgt Nederland alsnog niet het devies van de WHO op van traceren en isoleren? Wij willen dat de Nederlandse overheid antwoord geeft op onze vragen en meer openheid van zaken geeft zodat burgers beter beschermd worden.

Amsterdam, woensdag 1 april

Gisteravond kondigde minister De Jonge (Zorg, CDA) aan dat onze testcapaciteit wordt uitgebreid tot vier keer de huidige testcapaciteit. Dat is natuurlijk goed nieuws waar we blij mee zijn, maar veel vragen blijven nog onbeantwoord. Het gevoel blijft dat onze overheid niet de mensen in de meest gemarginaliseerde posities in het vizier heeft.

Hieronder zetten we onze vragen op een rij:

Wat is het huidige testbeleid?

Volgens De Jonge kunnen we momenteel 4000 tests per dag draaien (230 tdm). In de rapporten van het RIVM zien we dat we dat het aantal tests onder deze capaciteit zitten. Waarom worden er niet meer tests uitgevoerd? Wat is het huidige testbeleid? Wie heeft er toegang tot de tests en wanneer? Wanneer krijgen burgers toegang tot testfaciliteiten en worden ook mensen getest die niet onder een risicogroep vallen en niet gezien worden door een huisarts of andere zorgmedewerker?

Wat wordt het tijdspad van de uitbreiding van de testcapaciteit?

De Jonge kondigde aan dat er wordt uitgebreid naar een capaciteit van 17.500 (1000 tdm) en ‘mogelijk zelfs 29.000’. Dit zou betekenen dat Nederland op 1700 tdm komt te zitten, maar hiermee zitten we nog steeds niet op het niveau van bijvoorbeeld Duitsland (2400 tdm) en andere landen. Welk doel aan testcapaciteit heeft Nederland vastgesteld en op welke termijn? Wat wordt de achterliggende strategie? Hoe wordt aan zorginstellingen, verpleeghuizen en aan huisartspraktijken gecommuniceerd dat zij tests kunnen gaan afnemen? Wie voert de regie hierop?

Waarom volgt Nederland niet het devies van de WHO om te gaan testen en traceren?

Nederland wijkt nog steeds af van het geadviseerde beleid van de WHO. Zij zeggen: spoor alle besmettingen op, isoleer patiënten, en plaats contacten in quarantaine. Dat gebeurt nu niet. Waarom niet? De WHO drong op 16 maart alle naties aan te gaan testen, testen, testen. Pas op 31 maart kondigde ons kabinet aan dat er een ophoging komt van de testcapaciteit. Het NRC meldt dat sinds vorige week (op zijn vroegst 23 maart) er een landelijk crisisteam bezig is met een opschaling. Waarom is dit niet vanaf 16 maart meteen gebeurd? Deze laksheid heeft ongetwijfeld meer sterfte en ziekte tot gevolg gehad.

Wanneer krijgen mensen die essentieel werk doen beschermende middelen?

Mensen in essentiële beroepen hebben een tekort aan beschermende middelen bij het uitoefenen van hun werk. Voor mensen in de zorg is gisteren een meldpunt opgericht. Maar er zijn ook mensen buiten de zorg die niet in quarantaine kunnen verblijven, zoals onderwijzers, supermarktmedewerkers, bezorgers, OV-medewerkers, en medewerkers van de kinderopvang. Komt er voor deze mensen ook een officieel meldpunt? En wat doet de overheid om het tekort aan beschermende middelen aan te pakken?

Waarom noemt Mark Rutte onze isolatiemaatregelen een vorm van ‘intelligente lockdown’?

RIVM meldt dagelijks het aantal bevestigde corona-besmettingen en het aantal sterfgevallen van mensen die positief getest zijn. Maar we kunnen niet op deze cijfers vertrouwen. Niet iedereen wordt getest en er sterven mensen thuis die zeer vermoedelijk corona hebben gehad. Deze mensen worden dus ook niet geregistreerd. Hoe weten we dat de genomen maatregelen effect hebben als deze cijfers onvolledig zijn? Een lockdown waarbij niet getest wordt is niet intelligent, want het ontbreekt ons aan belangrijke informatie op basis waarvan we de gekozen aanpak kunnen evalueren.

Waarom zijn de RIVM-adviezen aan de overheid niet openbaar?

Bij een ‘volwassen democratie’, zoals Rutte onze staatsvorm gisteren noemde, hoort transparantie over de totstandkoming van het gekozen beleid. Nu er blijvend wordt aangehouden aan de opbouw van groepsimmuniteit, en niet wordt ingezet op testen, traceren en isoleren, groeit bij ons en bij anderen de vraag waar precies het beleid op wordt gebaseerd.

Verdere dringende vragen die nog steeds niet beantwoord zijn:

  • De IC-zorgcapaciteit dreigt te worden overschreden. Waarom is niet voor de zekerheid ingezet op strengere maatregelen die verspreiding verder vertragen, zoals andere landen doen?
  • Zijn er voldoende beademers beschikbaar? Kan er voldaan worden aan alle vraag die de ziekenhuizen de komende termijn gaan hebben?
  • Wat zijn de oplossingen nu en op termijn voor ernstige zorg, zoals het behandelen van kankerpatiënten?
  • Wat zijn de oplossingen nu voor geestelijke gezondheidszorg (GGZ) en transgenderzorg?
  • Voor de liefhebbers: een aantal aanvullende vragen worden gesteld in deze Twitter-draad.
Uitklappen
aan het laden